Gnojni eksudat

Gnojni eksudat obično je gust, mutan i kremast, a može biti bijel, žut, zelenkast ili smeđ. Razlikuje se od bistrog ili blago žućkastog seroznog iscjetka koji može pratiti normalno cijeljenje. Gnoj snažno upućuje na infekciju, osobito uz novu bol, toplinu, otok, crvenilo, neugodan miris ili temperaturu, ali boja sama ne otkriva koja je bakterija prisutna. Gnojni džep ili apsces često se ne može izliječiti samo tabletama i može zahtijevati otvaranje i drenažu. Iscjedak ne treba istiskivati kod kuće niti ranu tretirati agresivnim sredstvima. Potrebna je pravodobna procjena, a uzorak gnoja ili dubokog tkiva uzima se kada će pomoći izboru liječenja.

Purulentni eksudat makroskopski je gust i neproziran materijal bogat neutrofilima, staničnim detritusom, proteinima i često mikroorganizmima. U IWII modelu pripada otvorenim klasičnim znakovima lokalne infekcije, no treba ga razlikovati od fibrinoznog slougha, ukapljenog masnog tkiva, produkta obloge i gustog nepurulentnog eksudata. Boja i miris nemaju dostatnu specifičnost za identifikaciju uzročnika. Nalaz zahtijeva procjenu dubine, kolekcije, širećeg eritema, perfuzije i sistemskih znakova; fluktuacija ili snimkom potvrđen apsces zahtijeva kontrolu izvora. Za mikrobiologiju je preferiran aspirat gnoja ili duboko tkivo nakon čišćenja, a površinski bris ima ograničenja. Antibiotik se određuje prema težini i anatomiji; kod jednostavnog drenirajućeg apscesa uloga sistemske terapije ovisi o sistemskim znakovima, komorbiditetima i riziku MRSA-e.